Niet te vermijden: overlijden

Het was – vond ik tenminste- de hoogste tijd voor een blog over overlijden! Een onderwerp waar de meeste mensen het liever niet over hebben, maar waar we toch allemaal mee te maken krijgen. En binnen je leven en je financiële plan dus een onmisbaar onderdeel van het advies.

varken

Het onderwerp kwam eigenlijk vanzelf naar boven: De afgelopen maanden ben ik druk bezig met de bouw van een e-learning om zelf je woekerpolis te ontwoekeren. Ook daarin komt het onderdeel “overlijden” uiteraard aan de orde en was het zoeken naar de juiste plek binnen het stappenplan.

Er zo mee bezig zijnde, realiseerde ik me ook weer wat een belangrijk en onmisbaar onderdeel het is in ieders persoonlijke financiële plan. En dat in zo’n specifieke e-learning het onderwerp daarom toch gewoon wat te weinig aandacht kan krijgen.

Dus…dat lossen we nu op met deze blog! Het zal wel een minder goed gelezen onderwerp worden dit keer, omdat – in onze westerse cultuur-bijna iedereen een soort automatische ontwijk-reactie heeft als het gaat over de dood gaat.
Eigenlijk best raar, als je je realiseert dat iedereen er –vroeger of later- mee te maken krijgt.

Zeker bij jongeren, maar toch ook bij mensen van “middelbare leeftijd” en zelfs ouderen is overlijden een ver-van-mijn-bed show. Dood gaan, dat doe je “later” en moet je het maar niet te veel over hebben.
Ok…en wanneer is “later” dan? Is dat datzelfde “later” wanneer veel mensen misschien de dingen denken te gaan doen die ze écht leuk vinden?

bucketlist

We hebben allemaal tegenwoordig gemiddeld zo’n ruim 80 jaar te leven. Als je bedenkt hoe kort dat eigenlijk is en hoe snel de tijd gaat, is het toch wel slim om dat leven dan ook maar zo prettig mogelijk in te richten! Vorige week zat je namelijk nog op school, gisteren leerde je je kids fietsen, vandaag ben je wellicht bezig om afscheid van je vader of moeder te nemen en morgen…

Kortom: hoogste tijd om stil te staan bij jouw leven in het hier en nu, waar dood gaan dus onlosmakelijk mee verbonden is. De dood van je ouders, van je partner, van je kids, van andere mensen om je heen, van jezelf….

belastingdienst
Wat gebeurt er met de levens van de mensen die achterblijven? Als jij of je partner dood gaat, hoe ziet het financiële plaatje van de achterblijver(s) er dan uit? En als je ouders overlijden, ga je dan mopperen over de hoge belasting over hun geld wat ze nalaten? Hoe is het eigenlijk geregeld met de kinder- of partneralimentatie als jij of je ex dood gaat?

Wanneer ik met mensen samen hun persoonlijke financiële plan opstel, is de situatie bij overlijden bijna altijd een grote “black box”. Heel af en toe hebben mensen een redelijk idee hoe dat financieel geregeld is, maar meestal blijft het bij “ik hoop dat het goed geregeld is” of “ach, dat zal wel meevallen, toch?” of het eerlijke “tja, daar wilden we eigenlijk niet over nadenken…”

Nou…doe dat maar wel, dat nadenken is mijn advies. Weinig moeite, veel “plezier”. De grote gemoedsrust die ik keer of keer ervaar bij relaties staat niet in verhouding tot de inspanning om dit te regelen. Vanuit inventarisatie naar inzicht, advies en concreet je zaken goed gaan regelen blijkt een energie gevend traject te zijn waar iedereen naderhand erg tevreden over is.

Als ik het traject in beelden benoem, vinden mensen het vooraf vaak een enorme, vaak erg emotionele en eigenlijk niet te beklimmen berg….ga ik stap voor stap met ze aan de wandel, dan blijkt het eigenlijk veel meer een heuvel van het formaat Sint Pietersberg te zijn…!

Aan de wandel dus, samen of alleen, jouw keuze: pak je polissen, je pensioenoverzichten, je bankrekeningen. Kijk jezelf en elkaar aan en ga in gesprek: met jezelf, met je partner, je ouders en je kinderen. Zorg voor helderheid: wat is er geregeld, wat wil je geregeld en hoe kun je het regelen. En regel het dan, of laat het regelen.

Als je namelijk ergens zeker van bent, is dat dit deel van je financiële plan altijd een keer concreet wordt: garantie echt 100%. Dus –en- waarom zou je het eigenlijk willen vermijden: overlijden….?!

voorik

 

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Comment